​Aan het weer zal het niet gelegen hebben aan ’t Klein Kouterken
zondagnamiddag. Een mooie blauwe hemel met een fris tintje
brachten menig supporters op de been voor een partij tussen
Eendracht Aalter en de groenwitten van KVV St Denijs Sport. Na hun
1-3 overwinning in de heenmatch hoopte trainer Alexander uiteraard
op een heruitgave van die wedstrijd, maar moest het nu wel zonder
spits De Meyer doen, die ginds goed was voor een hattrick. Aalters
coach De Zutter was dan ook gewaarschuwd, zeker na de 2 gelijke
spelen tegen Wielsbeke en Blankenberge die KVV behaalden in de
laatste 2 wedstrijden. De roodhemden lieten dan ook geen blijk van
enige onderschatting zien bij aanvang van de partij. De green white
army zagen hun spelers aarzelend beginnen, maar Aalter kon niet
direct profiteren. Doelman De Jonghe kon wel nog eens op een inzet
van buiten de baklijn zijn kunnen ten toon spreiden en zijn belang
aantonen voor de thuisploeg. Geleidelijk aan kwam, onder
aanmoediging van hun supporters, KVV wat onder stoom en werd
het een mooie, spannende partij om zien. St Denijssport koos
opnieuw voor een goede organisatie van achteruit en lonkte bij elke
balrecuperatie op een snelle omschakeling. Bij één van deze
momenten bracht S. Van de Velde mooi voor maar Vanacker, die De
Meyer goed verving, kon net niet het hoofd er tegen zetten.

De 2 e helft van hetzelfde laken een broek, maar van beide kanten met
nog meer gretigheid en grinta. Aalter kon niet echt in hun favoriete
spel komen en KVV kwam graag tegenprikken. Het werd wat bitsiger
met enkele kaarten tot gevolg, maar al bij al bleef het een vrij
sportieve wedstrijd. Hoornaert kwam dan plots vanuit het niets
opdagen voor vijandelijk doel, trapte zoals het hoort, maar de staak
bracht redding voor de thuisploeg. St Denijssport bleef azen op de
counter en wanneer het kon mikken op een stilstaande fase waar ze
tot een kans konden komen. En gelijk hadden ze want in minuut 75

trapte Praet één van zijn bekende hoekschoppen en Dupont stond
gans alleen vrij om de bevrijdende 1-0 achter doelman Rogiest te
koppen. Een grote zucht ging door de tribune want de kop was er af
maar het was nog even nagelbijten om dit resultaat vast te houden.
Langeraert kwam nog een paar keer de neus aan het venster steken
en de ingevallen Velleman had de 2-0 aan de voet, maar liet de
spanning erin tot het einde. Uiteindelijk floot scheids Van Gool af en
de 6 op 6 tegen den Eendracht was een feit. Na een 9 op 9 in het
begin van het seizoen, doet deze 5 op 9 veel deugd bij de mannen
van duo Alexander-De Schuyter en staan ze nu net boven de
degradatiezone. Zodus een welgekomen driepunter die beetje rust
biedt voor groenwit met het oog op de rest van het seizoen en met
de winterstop in het vizier.

Na een draw vorige week tegen leider Wielsbeke, mochten de mannen van
coach Alexander zondag naar zee om Blankenberge, nummer 3 in de stand, te
bekampen. Alvast geen makkelijke opdracht, ondanks het ontbreken van Neto
bij de thuisploeg. De wind en de vele regen konden nog een late spelbreker
worden, maar de 22 strijders lieten het niet aan hun hart komen en gingen er
volle bak tegenaan. De ‘dunezeikers’ kregen een aantal goede mogelijkheden,
maar het gameplan van de groenwitten bleek te werken en De Jonghe stond
pal wanneer nodig. Op een hoekschop, verkregen na een snelle omschakeling
via De Meyer en Dekeyser, krulde Praet de bal op het hoofd van L. Van de
Velde, die hard en zuiver inkopte. Een leuk geschenk voor zichzelf zo bleek,
nadat hij vorige week, voor de 2 e keer papa was geworden. Een godsgeschenk
ook voor de ploeg zelf, die meer en meer in haar kwaliteiten begonnen te
geloven. Blankenberge prikte nog een paar keer maar tevergeefs.

De weergoden kwamen niet goedgezind uit de kleedkamer en de sluizen gingen
volledig open. Geen protest hier van de sluiswachters. De wedstrijd werd ook
wat potiger en de spelers van trainer Van Moeffaert, raakten langzaamaan
gefrustreerd met enkele gele kaarten tot gevolg. De ‘ontembare leeuwen’ van
de Gentse randgemeente maakten hier gretig gebruik van en voetbalden op de
counter enkele mooie kansen bijeen. Opnieuw L. Van de Velde dwong doelman
Van Volcem tot een mooie parade. Invaller S. Van de Velde bracht 2 keer ‘De
Bruyne-achtig’ voor doel, maar de aanvallers reageerden net niet gevat
genoeg. De verdediging van KVV stond stevig en gaf geen krimp, tot 2 minuten
voor tijd een voorzet uit het niets vanop de rechterflank tot een tip-in leidde
van Vanhaecke. Doorweekt maar toch niet aangeslagen na deze toch wel late
opdoffer, gingen de spelers van St Denijssport nog 2 maal ten aanval wat in
beide gevallen tot goede mogelijkheden leidde voor Van Lerbeirghe. Maar het
mocht niet baten. Het fluitsignaal maakte een eind aan een spannende
wedstrijd en een warme douche was welgekomen. Ondanks het slechte weer
keken de aanwezige toeschouwers naar een goede pot voetbal, met al bij al
een billijk resultaat.

21 december, dag dat de winter begint, is nog 3 tal weken weg, maar zondag
30 november voelde alvast ijs kou aan voor het duel tussen KVV St Denijs Sport
en de leiders uit Wielsbeke. Er was de hoop dat de spelers voor wat warmte
zouden zorgen en dat gebeurde dan ook. Een goede ploeg uit Wielsbeke, bleek
na het afscheid van hun coach richting Roeselare, niet direct aangeslagen en
trok volop ten aanval. Een mooie redding van De Jonghe op een pegel van net
buiten de baklijn hield de bordjes in evenwicht. Trainer Alexander zijn mannen
waren verwittigd en hielden zich duidelijk aan het nieuwe game plan dat hen
opgedragen was. Er stond een goede organisatie en iedereen was paraat zijn
beste beentje voor te zetten. De geel getooiden hadden balbezit, maar de
groenwitten stonden stevig en counterden waar mogelijk. Op een goed
getrapte hoekschop van Praet stond Langeraert alleen maar kopte naast. Het
duel zat er duidelijk in en St Denijs ging zich niet naar de slachtbank laten
leiden. Integendeel, het was een pittig, maar fair duel aan ’t Klein Kouterken.
Beide ploegen gingen warm de kleedkamer in en kwamen zelfbewust het plein
op voor de 2 e helft.
Even was er de vrees dat de sneeuw roet in het eten zou gooien, maar dit
bracht vooral bij KVV extra moed en durf om naar voor te spelen. De wedstrijd
ging mooi op en af en beide ploegen raapten enkele mogelijkheden bijeen. De
spanning duurde echt tot de allerlaatste minuut. Langeraert opnieuw, sneed
vanop zijn rechterflank, waar hij zich duidelijk beter in zijn sas voelde, door de
verdediging heen en had de 1-0 aan de voet, maar doelman Vanderbeken
stond pal. De zenuwen gierden zowel bij de coaches als bij de supporters door
de kelen in de hoop wanneer een doelpunt zou vallen, het aan hun kant zou
zijn. Maar behalve enkele, nog door de intussen gladde grasmat, veroorzaakte
schuivers, bleef het een doelpuntloos spektakel. Een billijk, maar correct
gelijkspel voor beide teams die eigenlijk elk wel een doelpunt hadden verdiend.
Zowaar geen saaie, maar verdienstelijke 0-0, die ondanks de koude ons toch
kon verwarmen.